Nie musisz być non-stop dostępna. O sztuce wyznaczania granic w erze ciągłych powiadomień

Czy naprawdę musimy odpowiadać na wiadomości w pięć minut? Czy każdy e-mail wymaga natychmiastowej reakcji? Czy brak „odczytane” na Messengerze to już grzech zaniechania? W świecie, w którym smartfon rządzi rytmem dnia, a powiadomienia wdzierają się do naszej prywatności bez pytania, wyznaczanie granic staje się aktem odwagi – i formą dbania o zdrowie psychiczne.

Nie musisz być non-stop dostępna. O sztuce wyznaczania granic w erze ciągłych powiadomień

Powiadomienia: współczesne łańcuchy

Niekończące się dźwięki, wibracje i czerwone kropki – żyjemy w czasach cyfrowego hałasu. Według badań przeciętny użytkownik smartfona sięga po niego nawet 150 razy dziennie. A przecież większość z nas nie jest ratownikiem medycznym ani kontrolerem lotów – mimo to traktujemy każdą wiadomość jak sytuację awaryjną.

Bycie w ciągłym trybie reakcji nie jest jednak oznaką profesjonalizmu, a raczej… pułapką. Kosztem własnej energii, skupienia i relacji. Trudno myśleć strategicznie, kiedy co kilka minut coś odrywa naszą uwagę. Trudno być w relacji, gdy nie jesteśmy do końca obecni. I trudno o prawdziwy odpoczynek, jeśli głowa stale „czeka na dźwięk”.

Od dostępności do wypalenia

Nadmiar dostępności może prowadzić do przeciążenia poznawczego, problemów ze snem, lęku, a nawet wypalenia – i to nie tylko zawodowego. Granice między czasem pracy a życiem prywatnym zacierają się, szczególnie u osób prowadzących własne firmy. W końcu „tylko na chwilę sprawdzę”, „to tylko szybka odpowiedź” – i nagle jesteś w trybie online 18 godzin na dobę.

W erze zdalnej pracy i rozproszonych zespołów, dostępność bywa mylona z zaangażowaniem. Tymczasem, jak pokazują badania Gallupa, najbardziej efektywni pracownicy to nie ci, którzy są stale online, ale ci, którzy potrafią zarządzać swoją energią i skupieniem. A to wymaga umiejętności mówienia „nie teraz”.

Granice – twoja nowa supermoc

Stawianie granic nie oznacza bycia niedostępną czy niezaangażowaną. Oznacza wybór: kiedy jestem dostępna, dla kogo i w jakich sytuacjach. To akt samodecydowania i szacunku do siebie – i innych. Bo kiedy jasno komunikujemy, że po 18:00 nie odpowiadamy na e-maile, nie tylko chronimy swój czas, ale uczymy innych, że ich czas też ma wartość.

Jak zacząć?

  • Zdefiniuj swoją dostępność. W jakich godzinach pracujesz? Kiedy masz czas na odpoczynek, sport, rodzinę?
  • Komunikuj ją jasno. Możesz ustawić automatyczne odpowiedzi, poinformować zespół, zablokować godziny w kalendarzu.
  • Zrezygnuj z aplikacji, które zabierają Ci najwięcej czasu – lub ustaw limity. 20 minut scrollowania nie czyni Cię lepszą szefową.
  • Wyłącz powiadomienia. Nie, naprawdę nie musisz wiedzieć, że ktoś właśnie skomentował post z 2019 roku.
  • Zrób cyfrowy detoks raz w tygodniu. Choćby godzinę bez telefonu. Świat się nie zawali – obiecujemy.

Co z biznesem?

Wielu przedsiębiorców obawia się, że brak dostępności oznacza utratę klientów. A może… zyskasz lepszych? Takich, którzy szanują Twój czas i rozumieją, że naprawdę wartościowe projekty wymagają skupienia, nie nerwowego odpisywania o 23:30.

Profesjonalizm nie polega na byciu „na zawołanie”, tylko na dotrzymywaniu słowa, klarownej komunikacji i dobrej organizacji. A tego nie da się osiągnąć bez granic.

Czas na nową normę

Wyobraź sobie świat, w którym nie musisz przepraszać za to, że odpisałaś dzień później. W którym jesteś obecna tam, gdzie chcesz być – z rodziną, na spacerze, we własnej głowie. To nie utopia. To wybór. I może czas, żebyśmy zaczęły mówić o tym głośniej – wśród kobiet biznesu, wśród zespołów, w social mediach. Bo nasze zdrowie psychiczne i przestrzeń osobista to nie luksus – to fundament.


Udostępnij