Dlaczego kobiety sukcesu coraz częściej szukają ciszy?
Nie chodzi o depresję. Nie chodzi o załamanie ani wypalenie. Chodzi o ciszę – wewnętrzną, wybieraną, pielęgnowaną. Coraz więcej kobiet, które z zewnątrz wydają się mieć wszystko: dynamiczną firmę, sieć kontaktów, wpływ i rozpoznawalność, mówi wprost: Potrzebuję być sama. I w tej samotności odnajdują coś, czego nie dały im żadne wydarzenia, sukcesy ani relacje – siebie.
Cisza jako nowy luksus
Bycie „dostępną” przestało być powodem do dumy. Coraz więcej kobiet sukcesu uczy się mówić „nie”, nie tylko ludziom i zadaniom, ale też własnym wewnętrznym przymusom. Cisza – jeszcze kilka lat temu traktowana jako coś niezręcznego, dziś staje się luksusem. Takim, który można wybrać i chronić.
Niektóre z nas rezerwują wyjazd na retreat z jogą i pisaniem dziennika. Inne codziennie wychodzą na samotny spacer do lasu – bez telefonu, bez rozmów, bez konieczności dzielenia się refleksją. Są też takie, które na godzinę dziennie wyłączają świat – dosłownie – by nie musieć odbierać sygnałów z zewnątrz. Bo każda z nas wie, jak łatwo wpaść w pułapkę nadmiaru.
Relacyjne wypalenie. Zbyt dużo wszystkiego
W świecie, w którym kobiety wciąż muszą „udowadniać” swoją wartość – w zarządach, na scenach, w mediach – samotność może być formą oporu. To moment, w którym nikt nie oczekuje, byśmy inspirowały, mówiły z sensem, były obecne. Przestajemy być marką osobistą. Zostajemy sobą.
Paradoksalnie, najczęściej to kobiety najbliżej ludzi – liderki zespołów, mentorki, prelegentki – potrzebują tej przestrzeni najbardziej. Są świetnymi słuchaczkami, wspierają innych, reagują. Ale kto słucha ich? Samotność – ta dobra, świadoma – daje szansę nie na ucieczkę, ale na regenerację.
Nie jestem dziwna. Jestem w kontakcie ze sobą
Potrzeba bycia samej wciąż bywa mylona z wycofaniem, zamknięciem, kryzysem. Tymczasem wiele kobiet, które świadomie wybierają samotność, mówi o głębokim powrocie do siebie. O rozpoznaniu własnych potrzeb, pragnień, rytmu. O tym, że dopiero w ciszy słychać najważniejsze pytania – te, które na co dzień zagłusza multitasking.
Pisanie dziennika, wieczorne rytuały, świadome niebranie udziału w spotkaniach, które nic nie wnoszą – to nie strategie PR. To osobiste wybory kobiet, które już wiedzą, że nie muszą być wszędzie, żeby być obecne.
Retreaty, spacery, medytacja – czuła rewolucja
Nie mówimy tu o wakacjach all inclusive. Kobiety sukcesu coraz częściej wybierają wyjazdy z intencją: pisarskie retreaty, warsztaty uważności, tygodnie ciszy w górskich domkach, dni offline. To nie jest moda. To potrzeba. Chęć, by coś poczuć naprawdę – bez szumu.
Tak samo działa samotny spacer w naturze, świadoma medytacja, godzina z książką w ciszy. Zewnętrznie nie dzieje się nic. Wewnątrz – wszystko. To powrót do siebie pośród świata, który wciąż czegoś chce. To moment, w którym nie jesteśmy matkami, żonami, ekspertkami, liderkami. Po prostu jesteśmy.
Cisza nie wyklucza. Cisza integruje
Kobiety, które odnajdują siłę w samotności, nie stają się mniej społeczne. Wręcz przeciwnie – wracają do relacji z większym spokojem, zrozumieniem i wyczuciem. Cisza nie oddziela ich od świata. Pozwala im być w nim inaczej. Głębiej.
Bo cisza to nie brak dźwięku. To przestrzeń, w której można usłyszeć siebie. A gdy kobieta słyszy siebie, nie musi już niczego udowadniać. Może być. Po prostu.
Udostępnij
